Перайсці да зместу

Eight Days a Week

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Eight Days a Week
Песня
Выканаўца The Beatles
Альбом Beatles For Sale
Дата выпуску 18 кастрычніка 1964
Дата запісу 6 кастрычніка 1964
Жанр рок
Мова песні англійская
Працягласць 2:43
Лэйбл Parlophone Records
Аўтар Ленан — Мак-Картні
Кампазітар
Прадзюсар Джордж Марцін
Трэк-ліст альбома «Beatles For Sale»
«Kansas City/Hey-Hey-Hey-Hey!»
(7)
«Eight Days a Week»
(8)
«Words of Love»
(9)

Eight Days a Week (з англ. — «Восем дзён на тыдзень») — песня гурта The Beatles. Напісана Джонам Ленанам і Полам Мак-Картні. Выпушчана ў снежні 1964 года ў складзе альбома Beatles For Sale.

Гісторыя назвы

[правіць | правіць зыходнік]

Наконт крыніцы натхнення для стварэння гэтай песні існуюць прынамсі два тлумачэнні Пола Мак-Картні, узятыя з розных крыніц.

У 1984 годзе ў інтэрв'ю часопісу Playboy ён прыводзіць у якасці аўтара назвы Рынга Стара, які вядомы сваімі абмоўкамі і які даў у выніку гэтага некалькі назваў для іх песень (такіх як «A Hard Day’s Night», напрыклад).

Лінда: Рынга таксама казаў: «Восем дзён на тыдзень».
Пол: Так, ён сказаў, што цяжка працуе, як перагружаны працай шафёр (у прамым сэнсе). Восем дзён на тыдзень. (смяецца) Калі мы пачулі гэта, мы ўсклікнулі «Няўжо? Бінга! У самы раз!»[2]

Разам з тым прыводзіцца ўспамін Пола, калі яго (пазбаўленага вадзіцельскіх праў) падвозіў шафёр да дома Ленана[3].

— Звычайна я сам ездзіў туды, але таго дня мяне адвозіў шафёр, і я спытаў: — Як маецеся?
— О, вельмі напружана! — сказаў ён. — Працуем 8 дзён на тыдзень.

«Восем дзён на тыдзень» — гэта першая песня, якую The Beatles узялі ў студыю незавершанай для дапрацоўкі аранжыроўкі ў працэсе запісу; у далейшым гэтая практыка стала звычайнай. Песня ў асноўным запісана ў ходзе двух сеансаў 6 кастрычніка, прысвечаных выключна ёй, якія доўжыліся амаль 7 гадзін з 15-хвілінным перапынкам паміж імі. Ленан і Мак-Картні імкнуліся выразіць некалькі ідэй адносна пачатку і канца песні. Першы прапаноўваў просты ўступ на акустычнай гітары. Другі прапаноўваў уступ у выглядзе простага вакалу без слоў кшталту о-о. Яны эксперыментавалі разоў шэсць і спыніліся на канчатковым варыянце з акустычнай гітарай, які быў запісаны 18 кастрычніка. Інструментальная частка ўключае ў сябе акустычныя гітары, электрагітары, барабаны, бас і накладзены гук воплескаў. Плаўны ўступ і кода ўключаюць некалькі гітарных накладанняў.

Выпуск і прызнанне

[правіць | правіць зыходнік]

Песня, поруч з дзвюма іншымі з альбома («Baby’s in Black» і «No Reply»), была задумана як сінгл. У рэшце рэшт яна была выпушчана ў якасці сінгла толькі ў ЗША і 15 лютага 1965 года стала хітам нумар адзін. На іншым баку сінгла была песня «I Don’t Want to Spoil the Party» (Я не хачу псаваць вечарынку). Выпуск сінгла ў ЗША прывёў да таго, што дыджэі гралі песню з імпартнай копіі альбома Beatles For Sale, паколькі яна не была ўключана ў амерыканскі варыянт выдання, які называўся Beatles '65. Пазней альбом быў перавыдадзены ў ЗША пад назвай Beatles VI, куды песня ўсё-такі была ўключана.

«Eight Days a Week», хаця і не ўваходзіла ў спіс найвядомейшых песень The Beatles, займала, тым не менш, значныя месцы ў амерыканскіх хіт-парадах сінглаў. Яна стала другой з шасці спісу «Сінглаў № 1» у амерыканскіх чартах, стаўшы нароўні з Bee Gees у канцы 1970-х гадоў і абагнаўшы Мэраю Кэры ў пачатку 1990-х. У спіс таксама ўваходзілі хіты «I Want to Hold Your Hand» на першым месцы, затым «She Loves You», «Can’t Buy Me Love», «Love Me Do» (не ўвайшла ў перавыданне 1962 года) і «I Feel Fine».

Нягледзячы на шумны поспех сінгла ў Амерыцы гурт невысока ацэньваў песню (Ленан назваў яе «вашывай»). Ён ніколі больш не спяваў яе. Гэта не перашкодзіла гуртам-пераймальнікам Beatles выканаць песню ў 1964 годзе на канцэрце The Tribute and Rain: The Beatles Experience.

  1. 1 2 3 4 (unspecified title) Праверана 27 кастрычніка 2019.
  2. ↑ Інтэрв'ю Пола і Лінды Мак-Картні часопісу Playboy. Архівавана з першакрыніцы 31 мая 2020. Праверана 22 мая 2010.
  3. ↑  The Beatles Q and A from Abbey Road Studios