Edemissa

Edemissa^[1] (Theodisce Edemissen; Saxonice Emisse) commune Saxoniae Inferioris in circulo Peine situm est. Ad Edemissen etiam pertinent hi vici:

Abbensa^[1] (Theodisce Abbensen);
Alvessa^[2] (Theodisce Alvesse);
Blumenhaga^[1] (Theodisce Blumenhagen) cum Blumenhaga Minore^[1]^[3] (Theodisce Klein Blumenhagen);
Eddessa^[2] (Theodisce Eddesse) cum Eddessa Minore^[3] (Theodisce Klein Eddesse);
Edemissa^[1] (Theodisce Edemissen) cum Ankensa^[1] (Theodisce Ankensen), Berkhopa^[1] (Theodisce Berkhöpen) et Oelhemio^[4] (Theodisce Oelheim):
Eickenroda^[5] (Theodisce Eickenrode);
Modessa^[2] (Theodisce Mödesse)
Nemus Advocati-Ahlemissa^[6] (Theodisce Voigtholz-Ahlemissen)
Oedessa^[2] (Theodisce Oedesse) cum Oedessi Minore^[3] (Theodisce Klein Oedesse)
Oelersa^[2] (Theodisce Oelerse)
Ploci Nemus^[7]^[8] (Theodisce Plockhorst)
Rietza^[2] (Theodisce Rietze) cum Rietzi Minore^[3] (Theodisce Klein Rietze)
Wehnsa^[1] (Theodisce Wehnsen) cum Wehnsensi Nemore^[9]^[8] (Theodisce Wehnser Horst)
Wipshusa^[10] (Theodisce Wipshausen) cum Nemore^[8] (Theodisce Horst)

Historia

Edemissa anno 1295 primo in actis descripta est. Postea inter Guelphos et Dioecesem Hildesiensem bellum de agris circa commune gestum est. Anno 1802 ad Borussiam pervenit, anno 1807 ad Regnum Westphaliae, anno 1815 ad Regnum Hannoveranum, tum anno 1866 hoc regno iterum ad Borussiam pervenit et anno 1946 pars Saxonia Inferioris facta est.

Nexus externi

Vicimedia Communia plura habent quae ad Edemissam spectant.

www.edemissen.de Pagina communis Edemissae (Theodisce)

1 2 3 4 5 6 7 8 Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
1 2 3 4 5 6 Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)".
1 2 3 4 De interpretatione toponymica adiectivorum Germanicorum "Klein" et "Gross" per Latina "Minor-us" et "Maior-ius", vide: Casemir, K., Ohainski, U., & Udolph, J. (2018). Die Ortsnamen des Landkreises Helmstedt und der Stadt Wolfsburg (Niedersächsisches Ortsnamenbuch, Teil VII). Verlag für Regionalgeschichte.
↑ Germanica toponyma cum suffixis -he(i)m et -hjem plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hemium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ingelhemium, Eboreshemium, Arnhemium, Oppenhemium, Forchemium, Gerineshemium, Benthemium, Buxhemium, Dronthemium, Enshemium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Germanica toponyma cum suffixis -rode plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-roda-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Baceroda, Gerningeroda, Osteroda, Werningroda apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Voigtholz ex duobus elementis compositum est. Primum elementum ad titulum Germanicum Vogt- pertinet, qui ex antiquo Saxonico fogat et ex Medio Inferiore Germanico vaget, voyt derivatur atque praefectum sive administratorem significat; secundum elementum est -holt, quod in forma recentiore -holz apparet et locum arboribus consitum, id est silvam, significat. Quam ob rem Voigtholz Latine Nemus Advocati reddi potest.
↑ Nomen Plockhorst, cuius antiquissima forma Plochorst anno 1272 testata est, ex duobus elementis compositum esse videtur. Primum elementum Plock- tamquam nomen proprium loci servandum est; alterum vero, -horst, locum arboribus aut fruticibus consitum significat. Quare -horst' Latine "nemus, nemoris" reddendo, totum nomen "Ploci Nemus" appellari potest.
1 2 3 Vocabulum et affixum Germanicum Horst, quod in toponymia locum arboribus aut fruticibus consitum significat, Latine "nemus, nemoris" reddi potest. Qua de aequivalentia, v.gr. vide: Ohainski, U., & Udolph, J. (ed.). (2010). Die Ortsnamen des Landkreises Helmstedt und der Stadt Wolfsburg. Niedersächsisches Ortsnamenbuch, Bd. VII. Biliveldae: Verlag für Regionalgeschichte.
↑ Wehnser Horst ex nomine vici Wehnsa (Theodisce Wehnsen) atque ex vocabulo Horst compositum est. Forma antiquissima to Wetense de Horst, anno 1375 testata, ipsum sensum nominis demonstrat: agitur de Horst ad Wehnsam pertinentia. Cum "Horst" locum arboribus aut fruticibus consitum significet, Latine "nemus" redditur; adiectivum autem Wehnser adiectivo "Wehnsensis-e" exprimi potest. Itaque Wehnser Horst Latine "Wehnsense Nemus" reddi potest.
↑ Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-a-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-e-2] 1 2 3 4 5 6 Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)".

[KleinGrosse-3] 1 2 3 4 De interpretatione toponymica adiectivorum Germanicorum "Klein" et "Gross" per Latina "Minor-us" et "Maior-ius", vide: Casemir, K., Ohainski, U., & Udolph, J. (2018). Die Ortsnamen des Landkreises Helmstedt und der Stadt Wolfsburg (Niedersächsisches Ortsnamenbuch, Teil VII). Verlag für Regionalgeschichte.

[-hemium-4] Germanica toponyma cum suffixis -he(i)m et -hjem plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hemium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ingelhemium, Eboreshemium, Arnhemium, Oppenhemium, Forchemium, Gerineshemium, Benthemium, Buxhemium, Dronthemium, Enshemium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-roda-5] Germanica toponyma cum suffixis -rode plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-roda-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Baceroda, Gerningeroda, Osteroda, Werningroda apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[6] Voigtholz ex duobus elementis compositum est. Primum elementum ad titulum Germanicum Vogt- pertinet, qui ex antiquo Saxonico fogat et ex Medio Inferiore Germanico vaget, voyt derivatur atque praefectum sive administratorem significat; secundum elementum est -holt, quod in forma recentiore -holz apparet et locum arboribus consitum, id est silvam, significat. Quam ob rem Voigtholz Latine Nemus Advocati reddi potest.

[7] Nomen Plockhorst, cuius antiquissima forma Plochorst anno 1272 testata est, ex duobus elementis compositum esse videtur. Primum elementum Plock- tamquam nomen proprium loci servandum est; alterum vero, -horst, locum arboribus aut fruticibus consitum significat. Quare -horst' Latine "nemus, nemoris" reddendo, totum nomen "Ploci Nemus" appellari potest.

[Horst-8] 1 2 3 Vocabulum et affixum Germanicum Horst, quod in toponymia locum arboribus aut fruticibus consitum significat, Latine "nemus, nemoris" reddi potest. Qua de aequivalentia, v.gr. vide: Ohainski, U., & Udolph, J. (ed.). (2010). Die Ortsnamen des Landkreises Helmstedt und der Stadt Wolfsburg. Niedersächsisches Ortsnamenbuch, Bd. VII. Biliveldae: Verlag für Regionalgeschichte.

[9] Wehnser Horst ex nomine vici Wehnsa (Theodisce Wehnsen) atque ex vocabulo Horst compositum est. Forma antiquissima to Wetense de Horst, anno 1375 testata, ipsum sensum nominis demonstrat: agitur de Horst ad Wehnsam pertinentia. Cum "Horst" locum arboribus aut fruticibus consitum significet, Latine "nemus" redditur; adiectivum autem Wehnser adiectivo "Wehnsensis-e" exprimi potest. Itaque Wehnser Horst Latine "Wehnsense Nemus" reddi potest.

[-husa-10] Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]