Ruzunnes
Appearance
Res apud Vicidata repertae:

Civitas: Helvetia
Locus: 46°47âČ59âłN 9°23âČ59âłE
Numerus incolarum: 1Â 607
Situs interretialis
Locus: 46°47âČ59âłN 9°23âČ59âłE
Numerus incolarum: 1Â 607
Situs interretialis
Gestio
Procuratio superior: Imboden Region
Geographia

Ruzunnes (vulgo RhĂ€zĂŒns) est vicus Helveticus qui ad pagum Grisoniam pertinet.
Historia
[recensere | fontem recensere]Ruzunnes anno 960 in charta donationis imperatoris Ottonis I in favorem ecclesiae cathedralis Curiae Raetorum citatus est.[1]
Usque ad annum 1667 vicus Ruzunnes una cum vico Beneduces parochiam communem formavit ecclesia Sancti Georgii principali ecclesia fungente.
Geographia
[recensere | fontem recensere]Ruzunnes ad fluvium Rhenum posteriorem situs est qui versus septentrionem confluit cum fluvio Rheno anteriore flumen Rhenum creantes.
Aedificia
[recensere | fontem recensere]- Capella Sancti Georgii (Ruzunnes) saeculo 10 constructa cum picturis saeculo 14 ab artifice magister de Vuorz vocato factis.[2]
- Ecclesia parochialis Sancto Paulo dicata
- Castellum Ruzunnes[3]
Nexus externi
[recensere | fontem recensere]| Vicimedia Communia plura habent quae ad Ruzunnem spectant. |
- Situs publicus communis Ruzunnes.
- Commentatio in Lexico historico Helvetiae: Theodisce, Francogallice, Italice
Notae
[recensere | fontem recensere]- â Elisabeth Meyer-Marthaler, Franz Perret: BĂŒndner Urkundenbuch. T. 1 (390â1199), Curiae Raetorum 1955, p. 98â99.
- â Horst F. Rupp: Der Waltensburger Meister in seiner Zeit. Curiae Raetorum 2015. ISBN 978-3-89870-883-8. â Franz Lorenzi: Zur kĂŒnstlerischen Herkunft des Waltensburger Meisters. In: BĂŒndner Monatsblatt, 3/2015, p. 256â271.
- â De castello Ruzunnes.
Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Erwin Poeschel: Die KunstdenkmĂ€ler des Kantons GraubĂŒnden III. Die Talschaften RĂ€zĂŒnser Boden, Domleschg, Heinzenberg, Oberhalbstein, Ober- und Unterengadin. Berna 1940.
