Przejdź do zawartości

Glenn Frey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Glenn Frey
Ilustracja
Glenn Frey (2008)
Imię i nazwisko

Glenn Lewis Frey

Data i miejsce urodzenia

6 listopada 1948
Detroit

Data i miejsce śmierci

18 stycznia 2016
Nowy Jork

Instrumenty

gitara

Typ głosu

tenor

Gatunki

soft rock[1], contemporary pop/rock[1], adult contemporary[1]

Zawód

muzyk

Zespoły
The Eagles (1971–1980, 1994–2016)

Glenn Frey, właśc. Glenn Lewis Frey (ur. 6 listopada 1948 w Detroit, zm. 18 stycznia 2016 w Nowym Jorku[2]) – amerykański wokalista, gitarzysta, kompozytor, autor tekstów oraz producent. Członek i współzałożyciel amerykańskiej grupy The Eagles[3].

Kariera

[edytuj | edytuj kod]

W 1968 przybył do Kalifornii i w Los Angeles stworzył razem z Johnem Davidem Southerem duet Longbranch Pennywhistle. Od 1971 do 1981 był jednym z wokalistów zespołu Eagles. Gdy grupa została rozwiązana, kontynuował działalność jako solista. W 1985 napisał i nagrał utwory „Smuggler’s Blues” i „You Belong to the City” do serialu Policjanci z Miami. Zagrał również rolę pilota-szmuglera narkotyków w odcinku „Smuggler’s Blues” (S01E15) tego serialu. W 1984 utwór „The Heat Is On” w jego wykonaniu znalazł się w czołówce filmu Gliniarz z Beverly Hills.

Jako członek zespołu Eagles, Frey zdobył sześć nagród Grammy oraz pięć nagród American Music Awards[4][5]. Zespół Eagles został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame w 1998 roku, w pierwszym roku, w którym spełniał kryteria kwalifikacji[6][7]. Sam Frey został również wprowadzony do Songwriters Hall of Fame w 2000 roku[8].

Choroba i śmierć

[edytuj | edytuj kod]

W 2000 roku u Freya zdiagnozowano reumatoidalne zapalenie stawów[9]. Leki przepisane na łagodzenie tej choroby doprowadziły ostatecznie do zapalenia jelita grubego oraz zapalenia płuc[9].

W listopadzie 2015 roku zespół Eagles odmówił przyjęcia wyróżnienia na Kennedy Center Honors ponieważ Frey wymagał operacji jelit i długiego okresu rekonwalescencji[10] (nagrodę zespół otrzymał rok później, w tym Frey pośmiertnie)[11]. Z powodu powikłań wywołanych zapaleniem płuc do zabiegu nigdy nie doszło, muzyk został wprowadzony w stan śpiączki farmakologicznej w Columbia University Irving Medical Center. Frey zmarł 18 stycznia 2016 w Nowym Jorku w wyniku komplikacji wywołanych przebytymi chorobami: reumatoidalnym zapaleniem stawów, ostrym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego i zapaleniem płuc[12][13][14][15]. Niektóre leki stosowane w terapii reumatoidalnego zapalenia stawów czy wrzodziejącego zapalenia jelita grubego mają działanie immunosupresyjne, co osłabia zdolność układu odpornościowego do walki z infekcjami, takimi jak zapalenie płuc[16].

W styczniu 2018 roku wdowa po Frey'u złożyła pozew przeciwko Mount Sinai Hospital oraz gastroenterologowi Stevenowi Itzkowitzowi, oskarżając ich o doprowadzenie do nieumyślnego spowodowania śmierci artysty[17].

Dyskografia

[edytuj | edytuj kod]
 Z tym tematem związana jest kategoria: Piosenki Glenna Freya.
Albumy solowe
  • 1982 – No Fun Aloud
  • 1984 – The Allnighter
  • 1988 – Soul Searchin'
  • 1992 – Strange Weather
  • 1993 – Glenn Frey Live
  • 1995 – Solo Collection (kompilacja)
  • 2000 – The Best of Glenn Frey – 20th Century Masters – The Millennium Collection (kompilacja)
  • 2012 – After Hours

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 Bruce Eder: Glenn Frey Biography. allmusic.com. [dostęp 2016-09-23]. (ang.).
  2. ↑ Bruce Weber: Glenn Frey, a Founding Member of the Eagles, Dies at 67. nytimes.com, 2016-01-18. [dostęp 2016-01-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-19)]. (ang.).
  3. ↑ William Ruhlmann: Eagles Biography. allmusic.com. [dostęp 2016-09-23]. (ang.).
  4. ↑ Eagles Grammy Awards and Nominations, Song & Bio [online], Grammy, 17 stycznia 2024 [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  5. ↑ AMAs Winners Database: Eagles [online], American Music Awards (ang.).
  6. ↑ The Eagles | Rock & Roll Hall of Fame [online], rockhall.com [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  7. ↑ Jay McDowell, Remember When: The Eagles' Induction into the Rock & Roll Hall of Fame [online], American Songwriter, 9 października 2023 [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  8. ↑ Glenn Frey [online], Songwriters Hall of Fame [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  9. 1 2 Tim Kenneally and Sharon Waxman, Glenn Frey's Medication Contributed to His Death, Manager Says (Exclusive) [online], TheWrap, 19 stycznia 2016 [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  10. ↑ Daniel Kreps, Eagles Postpone Kennedy Center Honors to 2016 [online], Rolling Stone, 7 listopada 2015 [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  11. ↑ Eagles | Kennedy Center [online], The Kennedy Center [dostęp 2026-10-09] (ang.).
  12. ↑ bs: Nie żyje gitarzysta grupy Eagles Glenn Frey. Miał 67 lat. wiadomosci.onet.pl. [dostęp 2016-01-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-18)]. (pol.).
  13. ↑ Harrison Smith, Glenn Frey, guitarist for the Eagles, dies at 67, „The Washington Post”, 19 stycznia 2016, ISSN 0190-8286 [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  14. ↑ Melonyce McAfee, The Eagles’ Glenn Frey dead at 67 | CNN, „CNN”, 18 stycznia 2016 [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  15. ↑ Victor Morton, Glenn Frey, Eagles guitarist, dies at 67 [online], The Washington Times, 18 stycznia 2016 [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  16. ↑ Tim Kenneally, Glenn Frey's Death: Rheumatoid Arthritis Medication Can Lead to 'Disaster,' Doctor Says [online], TheWrap, 21 stycznia 2016 [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  17. ↑ Paul Cashmere, Widow Of Glenn Frey Sues Hospital Over Husband’s Death [online], Noise11 Music News, 17 stycznia 2018 [dostęp 2026-10-07] (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]