Przejdź do zawartości

Radło (metrologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Uprawa roli zaprzęgiem (para wołów) za pomocą radła w średniowieczu

Radło (łac. aratrum, uncus) – historyczna miara powierzchni, obszar możliwy do uprawiania przy dysponowaniu jednym zaprzęgiem (złożonym z pary wołów lub z pary koni). W przeliczeniu na jednostki współczesne: 12-18 ha gruntów ornych. Miara ta zależała od typu gleby[1].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ K. Ślaski, Okres II: Zwycięstwo stosunków feudalnych na Pomorzu Zachodnim (1124-1295), [w:] Dzieje Pomorza, red. G. Labuda, t. I, cz. 2, Poznań 1969, s. 23.