Przejdź do zawartości

conduct

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
he conducts (1.3)
wymowa:
(1.1-3, 2.1)
enPR: kəndŭkt', IPA: /kənˈdʌkt/, SAMPA: /k@n"dVkt/
ⓘ
(3.1-2)
bryt. (RP) IPA: /ˈkɒndʌkt/, SAMPA: /"kQndVkt/
amer. enPR: kŏn'dŭkt, IPA: /ˈkɑndʌkt/, SAMPA: /"kAndVkt/
wymowa kanadyjskaⓘ
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) prowadzić, kierować (np. eksperyment)[1]
(1.2) dowodzić[1]
(1.3) dyrygować[1]

czasownik nieprzechodni

(2.1) przewodzić (np. ciepło, prąd elektryczny)[1]

rzeczownik policzalny

(3.1) prowadzenie (się), sprawowanie[1]
(3.2) kierownictwo[1]
odmiana:
(1.1-3, 2.1) conduct, conducted, conducted, conducts, conducting
(3.1-2) lp conduct; lm conducts
przykłady:
(1.1) A longitudinal content analysis of more than 33,200 postings from an online breast cancer bulletin board was conducted.[2] → Przeprowadzono długookresową analizę treści ponad 33200 postów na internetowym forum poświęconym rakowi piersi.
(1.1) They conducted the negotiations completely above board. → Oni przeprowadzili negocjacje zupełnie uczciwie.
(2.1) Among all metals, silver conducts heat and electricity best. → Pośród wszystkich metali, srebro najlepiej przewodzi ciepło i elektryczność.
składnia:
kolokacje:
(1.1-3) conduct oneself
(3.1) rules of conduct
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. conductor, conductivity, semiconductor, conductance, misconduct, conduction
czas. misconduct
przym. conductive
związki frazeologiczne:
etymologia:
płac. conductus → obrona, eskorta < łac. conductus < łac. condūcō → łączyć
por. ang. conduce, conduit
uwagi:
źródła: