schön

schön (język niemiecki)

wymowa:

IPA: /ʃøːn/ wymowa austriacka^ⓘ /ˈʃøːnɐ/ /ˈʃøːnstən/

^{ⓘ ⓘ ⓘ}

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) ładny, piękny

(1.2) przen. iron. ładny, piękny, niezły

przymiotnik w użyciu przysłówkowym

(2.1) ładnie, pięknie

(2.2) przen. należycie, dobrze, ładnie, jak powinno być

(2.3) przen. iron. ładnie, pięknie, nieźle

(2.4) pot. no dobra, no dobrze

odmiana:

(1)

(zob. deklinacja przymiotnikowa)		liczba pojedyncza			liczba mnoga
przypadek	deklinacja	m	ż	n	m ż n
Nom.	słaba mieszana mocna	der schöne ein schöner schöner	die schöne eine schöne schöne	das schöne ein schönes schönes	die schönen schönen schöne
Gen.	słaba mieszana mocna	des schönen eines schönen schönen	der schönen einer schönen schöner	des schönen eines schönen schönen	der schönen schönen schöner
Dat.	słaba mieszana mocna	dem schönen einem schönen schönem	der schönen einer schönen schöner	dem schönen einem schönen schönem	den schönen schönen schönen
Akk.	słaba mieszana mocna	den schönen einen schönen schönen	die schöne eine schöne schöne	das schöne ein schönes schönes	die schönen schönen schöne
stopień wyższy (Komparativ) schöner- przypadek deklinacja liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n m ż n Nom. słaba mieszana mocna der schönere ein schönerer schönerer die schönere eine schönere schönere das schönere ein schöneres schöneres die schöneren schöneren schönere Gen. słaba mieszana mocna des schöneren eines schöneren schöneren der schöneren einer schöneren schönerer des schöneren eines schöneren schöneren der schöneren schöneren schönerer Dat. słaba mieszana mocna dem schöneren einem schöneren schönerem der schöneren einer schöneren schönerer dem schöneren einem schöneren schönerem den schöneren schöneren schöneren Akk. słaba mieszana mocna den schöneren einen schöneren schöneren die schönere eine schönere schönere das schönere ein schöneres schöneres die schöneren schöneren schönere
stopień najwyższy (Superlativ) schönst- przypadek deklinacja liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n m ż n Nom. słaba mieszana mocna der schönste ein schönster schönster die schönste eine schönste schönste das schönste ein schönstes schönstes die schönsten schönsten schönste Gen. słaba mieszana mocna des schönsten eines schönsten schönsten der schönsten einer schönsten schönster des schönsten eines schönsten schönsten der schönsten schönsten schönster Dat. słaba mieszana mocna dem schönsten einem schönsten schönstem der schönsten einer schönsten schönster dem schönsten einem schönsten schönstem den schönsten schönsten schönsten Akk. słaba mieszana mocna den schönsten einen schönsten schönsten die schönste eine schönste schönste das schönste ein schönstes schönstes die schönsten schönsten schönste

przykłady:

(1.1) Sie hat schönes Haar. → Ona ma piękne włosy.

(1.2) Na, das ist aber eine schöne Aufmunterung! → A to ci dopiero niezła zachęta!

(2.1) Es wäre schön, wenn wir uns wieder treffen würden. → Byłoby miło, gdybyśmy się jeszcze kiedyś spotkali.

(2.1) Es ist zu schön, um wahr zu sein. → To (jest) zbyt piękne, żeby było prawdziwe.

(2.2) In diesem Raum ist es schön warm. → W tym pomieszczeniu jest ładnie ciepło.

(2.3) Unser Urlaub war ganz schön teuer! → Nasz urlop był nieźle drogi!

(2.4) (Na) schön! Dann fahre ich eben allein. → No dobra! Wobec tego pojadę sam/sama.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) attraktiv, hübsch

(2.1) angenehm, gut

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Schönheit ż, Schöner m, Schöne ż

czas. schönen

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: