Zum Inhalt springen

Cornaux

Us der alemannische Wikipedia, der freie DialÀkt-Enzyklopedy
Cornaux
Wappe vo Cornaux
Wappe vo Cornaux
Basisdate
Staat:Schwiiz
Kanton:Nöieburg (NE)
Bezirk:(Dr Kanton Nöieburg kÀnnt sit 2018 kÀ Bezirk me.)
BFS-Nr.:6451i1f3f4
Poschtleitzahl:2087
Koordinate:568142 / 209847Koordinate: 47° 2â€Č 20″ N, 7° 1â€Č 10″ O; CH1903: 568142 / 209847
Höchi:440 mÂ ĂŒ. M.
FlĂ€chi:4.72 kmÂČ
Iiwohner:1684 (31. DezÀmber 2025)
Website:cornaux.ch
Charte
Charte vo CornauxNöieburgerseeBielerseeMurteseeFrankriichKanton BÀrnKanton BÀrnKanton BÀrnKanton FriburgKanton FriburgKanton JuraKanton WaadtKanton WaadtKanton WaadtBoudryLa BrévineBrot-PlambozLe Cerneux-PéquignotLa Chaux-de-FondsLa Chaux-du-MilieuCorcelles-CormondrÚcheCornauxCortaillodLa CÎte-aux-FéesCressier NEEngesLa Grande BérocheHauterive NELe LanderonLigniÚres NELe LocleLes BrenetsMilvignesNeuenburg NEPeseux NELes PlanchettesLes Ponts-de-MartelRochefort NELa SagneSaint-Blaise NELa TÚne NEValanginVal-de-Ruz NEVal-de-Travers NELes VerriÚres
Charte vo Cornaux
ww

Curnau, uf Französisch Cornaux und im Patois [kɔrˈno], isch e Gmai vom Kanton Nöieburg.

Cornaux isch e Dorf am Fueß vum Jura. Es lyt i der Nechi vom Fluss Zyl, hĂŒt em Zylkanal, zwischen em Nöieburgersee un em Bielersee.

Dr Bann umfasst 46 ProzÀnt landwirtschaftligi Flechi, 22 ProzÀnt Wald un 32 ProzÀnt Sidligsflechi.

D Nochbergmaine sin Cressier im Nordoschte, Saint-Blaise im Weschten un La TĂšne im Siden. Änet em Zylkanal isch d BĂ€rner Gmei Gals.

Bi Curnau het me Ă€n bedĂŒĂŒtendi archĂ€ologischi Fundstell vo der iisezitleche LatĂšne-Kultur gfunde. Es het dört dozmol en Brugg us Holz ĂŒber d Zyl gha.

S Dorf Cornaux isch zum erschte Mol gnÀnnt wore anne 1212 as Curnaul.

Syt 1648 isch Nöieburg Firschtetum un ab 1707 dur Personalunion mit em Chenigrych Preuße verbunde gsii. Anne 1806 isch s Biet an Frankrych unter em Napoleon I. abdrĂ€tte wore. Im Zug vum Wiener Kongress isch s anne 1815 an d Schwyz chuu, doderby sin d Chenig vu Preuße aber bis zum Nöieburgerhandel 1857 au Firschte vu Nöieburg blibe.

Bi der Zwöite JuragwÀsserkorrekzion isch d Zyl uusbaggeret und zum grössere Zylkanal gmacht worde.

Bis Änds 2017 isch Curnau im Bezirk Nöieburg gsi; dĂ€nn het der Kanton d Bezirk ufghobe, und sider sind d Gmeinde dirĂ€kt under de Nöieburger Kantonsbehörde.

QuĂ€lle: Bundesamt fĂŒr Statistik 2005[1]

Johr18501860187018801888190019101920
Yywohner459469386401469522514464
Johr19301941195019601970198019902000
Yywohner4604024055211112125515451473

Dr UuslÀnderaadail isch 2010 bi 10,3 ProzÀnt glÀge.

49,3 ProzÀnt vo dr Yywooner sin evangelisch-reformiert, 17,7 ProzÀnt sin römisch-katholisch (Stand 2000).

Bi dr Nationalrootswahle 2011 het s des Ergebnis gee: BDP 2,5 %, CVP 2,8 %, FDP 32,5 %, GrĂŒeni 19,3 %, PdA 1,9 %, SP 16,3 %, SVP 20,6 %.

Dr GmaindsbresidÀnti isch d Isabelle Weber, PLR / FDP (Stand 2017).

Z Curnau isch de RĂ€bbou wichtig.

E Deil vu der grosse Ölraffineri vo Cressier isch uf em Bode vo Cornau. D Gmeind het e ZimĂ€ntfabrigg und grossi Chiisgruebe.

Am Zylkanal isch e Fabrigghafe.

Sproch un DialÀkt

[Àndere | QuÀlltÀxt bearbeite]

Bi dr Volkszellig 2000 hÀn vu dr 1473 Yywohner 87,7 % Franzesisch as Hauptsproch aagee, 5,4 % Dytsch, 0,9 % Italienisch un 5,9 % anderi Sproche.

Dr alt frankoprovenzalisch Patois isch wahrschyns Ändi 19./Aafangs 20. Jh. uusgstorbe. Ergebnis us dr Volkszellige vu 1990 un 2000, wu zum Dail Lyt Patois as Sproch aagchryzlet hĂ€n, gĂ€lte in dr Sprochwisseschaft as Artefakt un hĂ€n ihre Ursprung ender in statistische FĂ€hler oder ass d Lyt unter „Patois“ ihr Regionalfranzesisch verstehn.[2][3]

 Commons: Cornaux – Sammlig vo Multimediadateie
  1. ↑ Bundesamt fĂŒr Statistik: Eidgenössische VolkszĂ€hlung 2000: Bevölkerungsentwicklung der Gemeinden 1850–2000. Bern 2005 (Online uf bfs.admin.ch (Site cha nĂŒme abgrĂŒeft wĂ€rde; Suche im Webarchiv) , Date im Aahang (Site cha nĂŒme abgrĂŒeft wĂ€rde; Suche im Webarchiv) )
  2. ↑ Andres Kristol: Que reste-t-il des dialectes gallo-romans de Suisse romande?. In: Jean-Michel Eloy (Hg.).: Evaluer la vitalitĂ©. VariĂ©tĂ©s d’oĂŻl et autres langues. UniversitĂ© de Picardie / Centre d’Etudes Picardes, Amiens 1998, S. 101–114
  3. ↑ Pierre Knecht: Die französischsprachige Schweiz. In: Hans Bickel, Robert SchlĂ€pfer (Hg.): Die viersprachige Schweiz. SauerlĂ€nder, Aarau/Frankfurt/Salzburg 2000, S. 139–176