Zum Inhalt springen

Pampigny

Us der alemannische Wikipedia, der freie DialÀkt-Enzyklopedy

Pampigny (frankoprovenzalisch [a pɑ̃pəˈÉČi]) isch es Dorf ir bolitische Gmeind Hautemorges im Kanton Waadt, Schwyz. Bis 2021 isch Pampigny e eigeni Gmeind gsi.

Pampigny lyt am Fueß vum Jura. D Gmaiflechi umfasst 58 % landwirtschaftligi Flechi, 37 % Wald, 4,7 % Sidligsflechi un 0,4 % sunschtigi Flechi.[1]

Pampigny isch zum erschte Mol gnÀnnt wore anne 1141 as Pampiniaco.

QuĂ€lle: Bundesamt fĂŒr Statistik 2005[2]

Johr18501860187018801888190019101920
Yywohner627629555578628650594590
Johr19301941195019601970198019902000
Yywohner575564528483445518663828

Dr UuslÀnderaadail isch 2010 bi 11,8 % glÀge.[1]

65,1 % vo dr Yywooner sin evangelisch-reformiert, 17,5 % sin römisch-katholisch (Stand 2000).[1]

Bi dr Nationalrootswahle 2011 het s des Ergebnis gee:[1] BDP 0,5 %, CVP 4,8 %, FDP 9,5 %, GLP 6,4 %, GP 14,0 %, SP 25,0 %, SVP 24,6 %, Sunschtigi 5,6 %.

Dr Burgermaischter vu Pampigny isch dr Eric Vuilleumier (Stand Merz 2014).

D Arbetslosigkait isch anne 2011 bi 3,4 % glÀge.[1]

Sproch un DialÀkt

[Àndere | QuÀlltÀxt bearbeite]

Bi dr Volkszellig 2000 hÀn vu dr 828 Yywohner 92,4 % Franzesisch as Hauptsproch aagee, 4 % Dytsch, 0,5 % Italienisch un 3,1 % anderi Sproche.[1]

Dr alt frankoprovenzalisch Patois isch wahrschyns aafangs 20. Jh. uusgstorbe. Ergebnis us dr Volkszellige vu 1990 un 2000, wu zum Dail Lyt Patois as Sproch aagchryzlet hĂ€n, gĂ€lte in dr Sprochwisseschaft as Artefakt un hĂ€n ihre Ursprung ender in statistische FĂ€hler oder ass d Lyt unter „Patois“ ihr Regionalfranzesisch verstehn[3][4]

 Commons: Pampigny – Sammlig vo Multimediadateie
  1. 1 2 3 4 5 6 Bundesamt fĂŒr Statistik: RegionalportrĂ€ts 2012: Kennzahlen aller Gemeinden (Site cha nĂŒme abgrĂŒeft wĂ€rde; Suche im Webarchiv) , Mai 2012
  2. ↑ Bundesamt fĂŒr Statistik: Eidgenössische VolkszĂ€hlung 2000: Bevölkerungsentwicklung der Gemeinden 1850–2000. Bern 2005 (Online uf bfs.admin.ch (Site cha nĂŒme abgrĂŒeft wĂ€rde; Suche im Webarchiv) , Date im Aahang (Site cha nĂŒme abgrĂŒeft wĂ€rde; Suche im Webarchiv) )
  3. ↑ Andres Kristol: Que reste-t-il des dialectes gallo-romans de Suisse romande?. In: Jean-Michel Eloy (Hg.).: Evaluer la vitalitĂ©. VariĂ©tĂ©s d’oĂŻl et autres langues. UniversitĂ© de Picardie / Centre d’Etudes Picardes, Amiens 1998, S. 101–114
  4. ↑ Pierre Knecht: Die französischsprachige Schweiz. In: Hans Bickel, Robert SchlĂ€pfer (Hg.): Die viersprachige Schweiz. SauerlĂ€nder, Aarau/Frankfurt/Salzburg 2000, S. 139–176