Hoppa till innehÄllet

ir

Definition frÄn Wiktionary, den fria ordlistan.

Danska

[redigera]

Substantiv

[redigera]
Böjningar av ir  OrÀknebart
utrum ObestÀmd BestÀmd
Nominativ ir irren
Genitiv irs irrens

ir u

  1. Àrg
    BeslÀktade ord: irre

Fornsvenska

[redigera]

Pronomen

[redigera]

īr

  1. ni
    Varianter: i
    Etymologi: Av fornnordiska ír, variant till ér.

Galiciska

[redigera]

Verb

[redigera]

ir

  1. Äka
  2. gÄ

Lettiska

[redigera]

Konjunktion

[redigera]

ir

  1. och

Litauiska

[redigera]

Konjunktion

[redigera]

ir

  1. och

Portugisiska

[redigera]

Verb

[redigera]

ir oregelbundet

  1. Äka
  2. gÄ

RĂ€toromanska

[redigera]

Verb

[redigera]

ir

  1. Äka
  2. gÄ

Spanska

[redigera]

Verb

[redigera]

ir

  1. Äka
  2. gÄ
  3. (hjÀlpverb) ska

Älvdalska

[redigera]

Verb

[redigera]

ir

  1. böjningsform av wÄrÄ