NGC 1667
| NGC 1667 | |
|---|---|
| Behaketa | |
| Distantzia Lurretik | 65,9 Mpc |
| Itxurazko magnitudea (V) | 12,86, 13,66, 11,72, 9,92, 9,18, 8,898, 14,732, 13,003, 12,14, 11,744 eta 11,328 |
| Aurkitzailea | Édouard Stephan |
| Aurkikuntza-data | 1884 |
| Gorriranzko lerrakuntza | 0,015204 eta 0,015204 |
| Galaxia-mota | Sc |
| Konstelazioa | Eridanus |
| Abiadura erradiala | 4.496,9 km/s |
| Igoera zuzena | 72,1550208 ° |
| Deklinazioa | −6,3198528 ° |
| Izendapenak | |
ikusi
| |

NGC 1667 Eridanus konstelazioan dagoen galaxia espiral bitarteko (barraduna, agian) bat da. 12,1eko itxurazko magnitudea du[1]. Édouard Stephan astronomo frantsesak aurkitu zuen 1884ko abenduaren 13an. Lewis Swift astronomo estatubatuarrak ere behatu zuen 1886ko urriaren 22an, eta NGC 1689 izenarekin gehitu zen New General Cataloguera[2].
Ezaugarriak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]NGC 1667 2 motako Seyfert galaxia bat da, galaxia aktiboen artean sailkatua, eta HI lerro zabal bat du. Infragorrian argitsua den galaxia (LIRG) bat ere bada[3]. Infragorriko K bandan, NGC 1667k 7,5 arku-segundoko barra zentral bat du, eta haren eliptikotasun maximoa 0,40koa da. Barraren posizio-angelua 9°-koa da[4].
Distantzia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Mikrouhin-hondo kosmikoarekiko abiadura 4.542 ± 4 km/s-koa da, eta horri 67,0 ± 4,7 Mpc-ko (219 ± 15 milioi argi-urte) Hubble distantzia dagokio. 80.100 argi-urte inguruko diametroa du[3][oh 1].
Gaur egun arte, gorriranzko lerrakuntzan oinarritzen ez diren zortzi neurketek 45,4 ± 17,4 Mpc-ko (148 ± 57 milioi argi-urte) distantzia ematen dute[5], eta balio hori Hubble distantziaren tartean dago. Kontuan izan behar da NASA/IPAC datu-baseak, halakorik dagoenean, neurketa independenteen batez bestekoa erabiltzen duela galaxia baten diametroa kalkulatzeko; beraz, Hubble distantzia erabiliz, NGC 1667ren diametroa 118.000 argi-urte ingurukoa izan liteke.
Zulo beltz supermasiboa
[aldatu | aldatu iturburu kodea]2002an argitaratutako artikulu baten egileen arabera, NGC 1667ren erdiko zulo beltzaren masa 7,59 × 107 M☉-koa da (107,88 M☉)[6].
2006an argitaratutako artikulu baten arabera, NGC 1667ren erraboilaren infragorri hurbileko K bandako argitasunean oinarrituta, 107,8 M☉-ko masa (63 milioi eguzki-masa) lortzen da bertan dagoen zulo beltz supermasiboarentzat[7].
2007an, 2 motako 90 Seyfert galaxiaren artean abiadura-dispertsioa erabiliz egindako ikerketa batek haien erdiko zulo beltz supermasiboen masa kalkulatu zuen. NGC 1667ren kasuan, zulo beltzaren masa 76 × 106 M☉-koa da (107,88 M☉)[8].
2009an argitaratutako beste ikerketa baten arabera, Hubble espazio-teleskopioak neurtutako galaxiaren barneko abiaduran oinarrituta, NGC 1667ren erdiko zulo beltz supermasiboaren masa 100 eta 290 milioi M☉ artekoa izango litzateke[9].
2012an argitaratutako beste artikulu baten arabera, erdiko eskualdeko abiadura-dispertsioaren hainbat ikerketak 7,59 × 107 M☉-ko masa (107,88 M☉) eman dute[10].
2012an argitaratutako artikulu baten egileen arabera, erdiko zulo beltzaren masa eta haren akrezio-tasa ezagututa, Seyfert motako galaxien erdiko eskualdeko izar-eraketa tasa kalkula daiteke. NGC 1667ren kasuan, tasa hori 0,54 M☉/urtekoa izango litzateke 1 kpc-ko erradioaren barruan, eta 7,8 M☉/urtekoa erradio horretatik kanpo[11].
Supernoba
[aldatu | aldatu iturburu kodea]SN 1986N supernoba NGC 1667n aurkitu zuen 1986ko abenduaren 11n Carlton R. Pennypacker astrofisikariak, Kaliforniako Unibertsitateko (Berkeley) kideak. Ia motako supernoba bat zen[12].
NGC 1667 taldea
[aldatu | aldatu iturburu kodea]NGC 1667 bere izena daraman galaxia talde bateko galaxiarik distiratsuena da. NGC 1667 taldeak, NGC 1667z gain, gutxienez beste zortzi galaxia ditu: NGC 1645, NGC 1659, IC 387, IC 2097, IC 2101, MCG -1-13-12, PGC 15779 eta PGC 16061[13].
Oharrak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ RC3 D0 (urdina) bandako diametroa.
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ astrovalleyfield.com, Les données de «Revised NGC and IC Catalog by Wolfgang Steinicke», NGC 1600 à 1699.
- ↑ Courtney Seligman, New General Catalog Objects: NGC 1650 - 1699.
- 1 2 Results for NGC 1667, NASA/IPAC Extragalactic Database.
{{Erreferentzia}}: Erreferentzien mantentzea: zenbakizko izenak: egileen zerrenda (lotura) - ↑ Mulchaey, John S.; Regan, Michael W.; Kundu, Arunav (1997ko ekaina), «The Fueling of Nuclear Activity. I. A Near-Infrared Imaging Survey of Seyfert and Normal Galaxies», The Astrophysical Journal Supplement Series (Ingelesez), 110: 299–319, doi:10.1086/313005.
- ↑ NASA/IPAC Extragalactic Database, Your NED Search Results. Distance Results for NGC 1667.
- ↑ Woo, Jong-Hak; Urry, C. Megan (2002ko azaroa), «Active Galactic Nucleus Black Hole Masses and Bolometric Luminosities» (PDF), The Astrophysical Journal (Ingelesez), 579: 530–544, arXiv:astro-ph/0207249, doi:10.1086/342878.
- ↑ Dong, X. Y.; De Robertis, M. M. (2006ko martxoa), «Low-Luminosity Active Galaxies and Their Central Black Holes», The Astronomical Journal (Ingelesez), 131: 1236–1252, doi:10.1086/499334.
- ↑ Bian, W.; Gu, Q. (2007ko martxoa), «The Eddington Ratios in Seyfert 2 Galaxies with and without Hidden Broad-Line Regions» (PDF), The Astrophysical Journal (Ingelesez), 657: 159–166, arXiv:astro-ph/0611199, doi:10.1086/510708.
- ↑ Beifiori, A.; Sarzi, M.; Corsini, E. M.; Dalla Bontà, E.; Pizzella, A.; Coccato, L.; Bertola, F. (2009ko otsaila), «Upper Limits on the Masses of 105 Supermassive Black Holes from Hubble Space Telescope/Space Telescope Imaging Spectrograph Archival Data», The Astrophysical Journal (Ingelesez), 692: 856–868, doi:10.1088/0004-637X/692/1/856.
- ↑ Marinucci, Andrea; Bianchi, Stefano; Nicastro, Fabrizio; Matt, Giorgio; Goulding, Andy D. (2012ko apirila), «The Link between the Hidden Broad Line Region and the Accretion Rate in Seyfert 2 Galaxies» (PDF), The Astrophysical Journal (Ingelesez), 748: 130, arXiv:1201.5397, doi:10.1088/0004-637X/748/2/130.
- ↑ Diamond-Stanic, Aleksandar M.; Rieke, George H. (2012ko otsaila), «The Relationship between Black Hole Growth and Star Formation in Seyfert Galaxies» (PDF), The Astrophysical Journal (Ingelesez), 746: 168, arXiv:1106.3565, doi:10.1088/0004-637X/746/2/168.
- ↑ rochesterastronomy.org, Other Supernovae images.
- ↑ Garcia, A. M. (1993ko uztaila), «General study of group membership. II - Determination of nearby groups», Astronomy and Astrophysics Supplement Series (Ingelesez), 100: 47–90, Bibcode:1993A&AS..100...47G.