Pemolina
| |||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||
| Wzór Hilla |
C9H8N2O2 | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
176,17 g/mol | ||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||
| PubChem | |||||||||||
| DrugBank | |||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
Pemolina – organiczny związek chemiczny, stymulująca substancja psychoaktywna. W niektórych krajach sprzedawana była pod nazwą Cylert jako lek w celu leczenia ADHD i narkolepsji[1][2][3][4]. Była również badana w kierunku skuteczności w leczeniu narkolepsji[5]. Pemolina została wycofana z użycia po doniesieniach o poważnej hepatotoksyczności[2]. W 2005 roku FDA wycofała pozwolenie na obrót pemoliną[2][4]. Skutki uboczne pemoliny które występują często to między innymi: bezsenność, ból głowy, senność, nerwowość, nudności, biegunka i zmniejszony apetyt. Jednak jednym z najpoważniejszych możliwych skutków ubocznych pemoliny jest możliwość wystąpienia niewydolności wątroby[3].
Pemolina jest substancją kontrolowaną, zaliczaną do wykazu IV (Schedule IV) według klasyfikacji DEA[2].
Charakteryzuje się z ograniczonym ryzykiem nadużywania lub uzależnienia w porównaniu z innymi stymulantami[6][2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ June M. Fry, Treatment modalities for narcolepsy, „Neurology”, 50 (2_suppl_1), Wolters Kluwer, 1998, S43–S48, DOI: 10.1212/WNL.50.2_Suppl_1.S43 [dostęp 2026-11-01].
- 1 2 3 4 5 Pemoline, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 4723 [dostęp 2026-11-01] (ang.).
- 1 2 Side Effects of Cylert (pemoline): Interactions & Warnings [online], MedicineNet [dostęp 2026-11-01] (ang.).
- 1 2 Pemoline, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB01230 [dostęp 2026-11-01] (ang.).
- ↑ Merrill M. Mitler, Renata Shafor, Roza Hajdukovich, Richard M. Timms, Carl P. Browman, Treatment of Narcolepsy: Objective Studies on Methylphenidate, Pemoline, and Protriptyline, „Sleep”, 9 (1), 1986, s. 260–264, DOI: 10.1093/sleep/9.1.260 [dostęp 2026-11-01] (ang.).
- ↑ Dennis H. Langer, Kevin P. Sweeney, David E. Bartenbach, Patricia M. Davis, Kerstin B. Menander, Evidence of lack of abuse or dependence following pemoline treatment: Results of a retrospective survey, „Drug and Alcohol Dependence”, 17 (2-3), 1986, s. 213–227, DOI: 10.1016/0376-8716(86)90009-8 [dostęp 2026-11-01] (ang.).
